Column Clementie: Van gezwem en gezam
De wekelijkse column van Raymond Clement. Deze week: Van gezwem en gezam
De stad Heerlen heeft een reputatie hoog te houden. In de stad waar ze haar bioscoop Koninklijk noemen, terwijl men al royaal in de toonzalen zit. Waar de muziektempel de naam draagt van een penitentiair centrum en de paleizen van Glas zijn. De stad waar men uren praat over een Maankwartier, van Promenade spreekt en slechts nog weinigen wandelen.
De democratie bracht nieuwe schelmen in de toren die er weinig aan gelegen lieten met slechts één eenvoudige pennenstreek een einde te maken aan de vorming van een nieuwe manifestatie van Heerlens gedurfd vastgoedbeleid. Het zwembad in de Franciscus van Assisi kerk komt er niet. Het gedurfde plan blijkt te duur en het kersverse college is besluitvaardig. Neen. Oftewel, voor het zwemmen de kerk uit. De vele euro’s gespendeerd aan plannen en voorbereiding tevergeefs, maakt de gemeente liever zelf schoon schip dan het schip van de kerk onder water te zetten om voorts opgescheept te worden met een lekke begroting en het schip in te gaan.
En het had zo mooi kunnen zijn. Een zwembad in een kerk. Ik zag de badgangers vanaf het altaar terecht komen in een warm bad zoals de kerk voor velen, vele jaren is geweest. Een jaarlijks regionaal kampioenschap lopen over water, steevast gewonnen door een lokale messias. Zwem competies, Niet alleen in de disciplines school en rugslag, maar ook de 300 meter met armen en benen kruiselings. Een uitzonderlijke discipline, slechts voor de fitste discipelen. Een bad waar veel mocht. Net als in de hoogdagen van het katholicisme kan veel onder de waterspiegel. God’s water over God’s akker. Badmeester, geef ons heden ons dagelijks chloor. Uniek op Europa’s vasteland, plonzen in recreatiebad; de Zwemmende Zendeling.
En niet alleen zwemvertier, ook de inwendige mens zou zich kunnen laven aan alles wat Heerlen rijk is. Een gekoeld abdijbiertje in de Plonzende Pater of samen wat brood breken in brasserie de Vochtige Vicaris. Ook de Nazerethanen van het nachtelijke uur vonden hun vertier in nachtclub, de natte non.
Maar helaas, het zal er niet van komen. Kosten, prioriteiten en ander zeer plausibel ambtelijk taalgebruik maakt een einde aan de vochtige fantasie van het vorig college. De vraag die dan altijd moet worden gesteld; is het een wijs besluit gezien de omstandigheden of is het in huidig politiek landschap niet gewild een idee van je voorvanger tot een succes te maken? Zo kent de politiek een coalitie met daaruit voortvloeiend; een oppositie. Als dan de stuivers wisselen is het van belang met het eigen dubbeltje op de eerste rang te komen. Dan valt alles in het water en gaan bijzondere ideeën, definitief, kopje onder.